Μπορείτε να επικοινωνείτε στο email

studiopressbg@gmail.com

Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017

Η όντως λοιπόν ειρήνη είναι ο Χριστός ή τα χάπια ;


ΦΑΝΤΑΖΕΣΤΕ τον Αρχάγγελο στο κενό μνημείο να ευαγγελίζεται αναβαστώντας στο χέρι του συνταγή με ψυχοφάρμακα και ηρεμιστικά;

Και όμως με την θλιβερή ζωή μας αυτό συκοφαντούμε και επιβεβαιώνουμε!


Ο καλύτερος Απόστολος και διαφημιστής του Ι.Χριστού δεν υπήρξε κανένας από τους 12 Αποστόλους, όσο φάνηκε ο σιωπηλός Λάζαρος.Δεν τον ακούμε ούτε μία φορά να μιλά στα Ευαγγέλια.


Και όμως έκανε την καλύτερη Ιεραποστολή με τον αναστημένο εαυτό του.


Άραγε σήμερα μπορούμε να πούμε το ίδιο για εμάς τους θρησκευάμενους ευσεβείς που αντί για ζωή καταγγέλουμε τον Θάνατο και το τάφο ;


Οι περισσότεροι σήμερα και δυστυχώς άνθρωποι της Θρησκείας έχουνε κάνει Θεό τα ναρκωτικά πολυτελείας …ψυχοφάρμακα…αντικαταθλιπτικά… ζαναξ… λεξοτανιν..και άλλα…. «Επιλήψει με διηγούμενον ο χρόνος.»


Λέει ο Κυριος μας:


«Δεύτε προς με, πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι καγώ αναπαύσω υμάς.»


Εμείς όμως όλο και αλλοιώνουμε με την ζωή μας το κρυστάλλινο παράγγελμα του Χριστού και ποτέ δεν βρίσκουμε ανάπαυση αλλά αποτρελαινόμαστε όλο και περισσότερο μέσα στην αυλή Του γεμίζοντας καθημερινά και με περισσότερη κατάθλιψη, η οποία δεν είναι τίποτα άλλο παρά από τον προθάλαμο της Κολάσεως.


Έτσι συκοφαντούμε τον Χριστό αφού δεν αναπαυόμαστε πλέον στην αγκαλιά Του αλλά στην αγκαλιά του ψυχιάτρου και του ψυχολόγου.


(Υπάρχουν βέβαια περιπτώσεις σοβαρών ψυχονευρωτικών ασθενειών που χρήζουν ,ως αναγκαίο κακό, την λήψη ψυχοφαρμάκων.Δεν αναφερόμαστε σε αυτές.)


Μα όμως πώς είναι δυνατόν η πλειονότητα των ευαγγελιζομένων Χριστιανών να γλαρώνει και μαστουριάζει μία ολόκληρη ζωή με τα ψυχοφαρμάκια,έχοντας τα ως απαραίτητο οξυγόνο της ψυχής τους και εξαρτώμενοι στο τέλος απαραίτητα από αυτά ,όπως τα περιφρονημένα και λοιδορούμενα «πρεζάκια» έχοντας καταντήσει μάλλον οι ίδιοι πιο πρεζάκηδες με τα πολυτελείας ναρκωτικά-ηρεμιστικά των σαλονιών;

Αθώος πιστός μου διηγήθηκε για την ατέρμονη και αξιοζήλευτη ηρεμία και γαλήνη που ένοιωσε κάποτε σε θρησκευτικό χώρο.

Μόλις όμως έμαθε ότι εκεί οι μισές ψυχές παίρνουν ηρεμιστικά έπεσε από τα σύννεφα.Μάλιστα τους συμβούλευσε κατόπιν να φυτέψουν μία ζαναξιά και μία λεξοτανινιά στην αυλή για να τα έχουνε έτοιμα και φρέσκα!

Καταντήσαμε νωθροί,αδύναμοι,ά-νευροι ανίκανοι να διαχειριστούμε δύσκολες καταστάσεις και έτσι ή σπάμε με την πρώτη,ή τρέχουμε στην «λιμένα σωτηρίας» και στην εύκολη και αυτόματη λύση που είναι τα ηρεμιστικά.

Η όντως λοιπόν ειρήνη είναι ο Χριστός ή τα χάπια ;

Ας αναθεωρήσουμε λοιπόν την ζωή μας διότι φαίνεται πως στραβά αρμενίζουμε ,ας βάλουμε μέσα μας την αγία απλότητα, ας μάθουμε να δουλεύουμε και εμπαίζουμε τον κάλπικο ντουνιά και την αλαζονεία της φρονιμάδας του και ελεύθεροι πια, σαν χελιδόνια χαρούμενα, να πετάμε στον ουρανό, με τις φτερούγες της άγιας τρέλας έχοντας ως προτεραιότητα όχι ό,τι αρέσει στους ανθρώπους αλλά ό,τι αρέσει στον Θεό.


Ή θα «τρελαθούμε» λοιπόν ή θα τρελαθούμε!

Και όπως έλεγε ο Βίκτωρ Ουγκώ :

Δεν είναι τίποτα να πεθάνεις.


Είναι τρομακτικό να μη ζεις.

Ιερέας π.Διονύσιος Ταμπάκης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αναγνώστες